W polskich kawiarniach ciągle rzadko spotykane, mimo że jej przygotowanie nie jest trudne (na degustację proponuję udać się np. do Belgian Chocolate Club).

Do schłodzonej szklanki wlewamy lekko posłodzone espresso, dwie kulki lodów (kawowe według oryginalnego przepisu, ale proponuję również wypróbować inne smaki: waniliowe lub czekoladowe), na zakończenie prawdziwa bita śmietana (nie może być słodka!), a do dekoracji kilka ziaren kawy. Pycha… szczególnie w ciepły, senny dzień.

Café Liégois ma w Zachodniej Europie długą i ciekawą historię. Przed I wojną światową Café Liégois znana była jako Café Viennois. Nazwa została zmieniona po bitwie pod Liège w sierpniu 1914 roku, kiedy to marsz armii niemieckiej na Francję został opóźniony przez to dzielnie stawiające opór miasto. 12 dni przyczyniło się w rezultacie do klęski inwazji niemieckiej na Francję. Wroga nazwa kawy – Austro-Węgry walczyły po stronie Niemiec, jako jedno z Państw Centralnych – została zmieniona w hołdzie Belgom na Liégois. I szybko się przyjęła… przynajmniej we Francji. W Wiedniu jeszcze przez dłuższy czas kawa ta proponowana była jako Viennese Coffee.

Wiele włoskich miast uważa się za wynalazcę mocaccino -ale tradycja przygotowania tego napoju ma swoje korzenie w  Piemoncie i Triescie.

Po tym jak mocaccino weszło do masowej sprzedaży jako napój chłodzący w zasadzie znikło z włoskiego pejzażu kawowego, jednakże nadal jest serwowane w niektórych barach i kawiarniach.

W kawiarniach Chiaroscuro przygotowuje się je w ten sposób:

Nalewamy mleczną pianę do szklanki, w której uprzednio przygotowaliśmy czekoladę, składającą się z pięciu części mleka i jednej części. Następnie przygotowujemy espresso  (kawa musi być delikatna, nieco słodkawa i na pewno nie agresywna w smaku) i wlewamy je do szklanki. Pycha! zresztą zobaczcie film

autor: Gabriele, Mokaflor

Napar jaki z niego otrzymujemy jest bardzo mocny i bardzo czarny. Ja osobiście nie wyobrażam sobie dnia bez moki, a kawa w niej przygotowana jest obowiązkowym punktem każdego dnia. Kawiarka zatem jest nieodłączną elementem mojej kuchni.

Jak przygotować kawę w kawiarce, tak aby była zawsze smaczna, aromatyczna i cieszyła nas każdego dnia?
Jeśli już jej używasz, na pewno dobrałeś już odpowiednie proporcje dla swojego smaku, ale jeżeli dopiero rozpakowałeś swój świeży zakup to informacje które znajdziesz tutaj mogą okazać się przydatne.

Warto wiedzieć zanim zaczniesz:

• Kawiarkę możesz stawiać zarówno na palniku gazowym jak i elektrycznym. Używaj małego lub średniego płomienia – dzięki temu unikniesz osmalenia kawiarki sadzą, a także stopienia rączki (co mi się już raz niestety przytrafiło)
• Przed pierwszym użyciem, napełnij aż po zaworek zbiornik czystą wodą, następnie do pojemniczka z filtrem wsyp kiepską kawę, albo już  wcześniej zaparzoną,  postaw na palnik i pozwól  aby napar się zaparzył. W ten sposób porządnie wyczyścisz maszynkę a przy okazji sprawdzisz czy zawór odprowadzający nadmiar ciśnienia działa ok.

Parzenie kawy krok po kroku

• napełnij zbiornik  dobrą, świeżą wodą do poziomu zaworka
• do pojemniczka z filtrem nasyp kawę. Powinna być zmielona dosyć dobrze ale nie na zupełny proszek, mniej więcej tak jak do ekspresu przepływowego. Nie ubijaj kawy – jak tylko nabierze wilgoci sama ubije się w odpowiedni sposób.
• wsadź pojemniczek z kawą do zbiornika z woda, przykręć wierzchnią cześć i postaw całą maszynkę na małym lub średnim ogniu
• Kawa powinna być gotowa w ciągu ok. 5 minut, jeśli za pierwszym razem trwało to dłużej, następnym razem spróbuj odrobinę zwiększyć ogień. Kawa będzie gotowa, kiedy przeleje się z dolnej części do górnej, towarzyszyć temu będzie charakterystyczny dźwięk.

Historia kawy po meksykańsku sięga wojny Meksyku z USA, amerykańscy żołnierze na obozowiskach rozcierali ziarna kamieniami i gotowali je wraz z cukrem w puszkach zawieszonych nad ogniskiem. Taka kawa była mocna i słodka jak miód.

Dzisiaj przepis ten troszeczkę dojrzał, a kawę przyrządzoną  w ten sposób serwuje się gościom  na powitanie. Oto przepis:

Caffe de Olla

Składniki:

3 łyżki grubo zmielonej kawy

0,3 l wrzątku

1 łyżka brązowego cukru

laska cynamonu (ok. 5 cm długości)

Do rondelka wlewamy wodę, wkładamy cynamon, wsypujemy kawę oraz cukier. Gotujemy, a po zagotowaniu zmniejszamy płomień i gotujemy jeszcze przez 5 minut. Następnie przecedzamy napar przez gęste sitko i podajemy w grubych, gorących kubkach. Smacznego!

Jedyną wadą techniki parzenia kawy na zimno jest czas, jaki jest potrzebny aby kawa nabrała smaku – cały proces trwa bowiem ok. 8 godzin. Myślę jednak, że warto spróbować:

Cappuccino na zimno:

Składniki:

2 filiżanki wody

60 gram mielonej kawy

2-4 łyżki stołowe cukru

1 filiżanka tłustego mleka bądź śmietanki

10-15 kostek lodu

1/2 – 1 łyżeczka cynamonu

Sposób przygotowania:

Wymieszaj kawę z wodą i wstaw do lodówki na ok. 8 godzin. Następnie przefiltruj miksturę przez filtr do kawy, posłodź i rozlej po równo do 4  filiżanek. Wlej mleko (bądź smietankę) do shakera, dodaj kostki lodu i mieszaj przez ok. 20 sekund, następnie rozlej mleczną pianę do filiżanek. Serwuj cappuccino posypane cynamonem.

Smacznego!

W taka aurę ulubione moje espresso z odrobiną kardamonu raczej nie ma racji bytu, raczej skłaniam się ku kawie mrożonej. Jak ją przyrządzić?

Potrzebujemy:

4 filiżanki zimnego mleka
1/4 filiżanki cukru
1/4 filiżanki kawy rozpuszczalnej
1/4 filiżanki gorącej wody
kostki lodu

Jak przygotowujemy?

mieszamy kawę, gorącą wodę i cukier tak długo aż rozpuści się cukier, następnie dodajmy mleko i miksujemy blenderem.

Podajemy kawę z kostkami lodu

Smacznego!

Przepis pochodzi ze strony http://www.coffeerecipes.org/